بی‌نهایت از لطف همگی شما سپاسگزارم. امیدوارم پیش شما دوستان گرامی و خوانندگان وبلاگ روسیاه نشوم. درود
آقای فرازمینی را شما می‌توانیدET یا External Territoriated بنامید، زیرا او از كره دیگری آمده است. او بر سردر دفتر خود نوشته است، «من (یعنی خودتان!) را زیر پا له كنید و وارد شوید». منظورش هم ظاهراً منیت و خودپرستی و حب نفس است. آقای فرازمینی به منشی خود دستور می‌دهد كه، «خانم شماره آقای فروزمینی برایم بگیر.» او هم شماره را می‌گیرد. منشی دفتر آقای فروزمینی گوشی را بر می‌دارد. منشی آقای فرازمینی می‌گوید، آقای فرازمینی می‌خواهند با آقای فروزمینی صحبت كنند. منشی آقای فروزمینی می‌گوید ایرادی ندارد وصل كنید. اما منشی آقای فرازمینی، بنا به دستور، آقای فرازمینی را فراتر از آن می‌داند كه با یك منشی آن هم منشی آقای فروزمینی همكلام شود از این رو اصرار می‌كند كه «گوشی را بدهید به خود آقای فروزمینی.» منشی آقای فروزمینی چنان می‌كند. منشی آقای فرازمینی از آقای فروزمینی می‌پرسد، « آقای فروزمینی؟» آقای فروزمینی می‌گوید، بفرمایید. منشی آقای فرازمینی باز هم با تاكید می‌پرسد، «خودتان هستید آقای فروزمینی؟» و او با تعجب مجددا تكرار می‌كند، «بله خانم خودم هستم.» و منشی آقای فرازمینی در حالی كه نفس راحتی می‌كشد می‌گوید، «گوشی لطفاً!»
backcover.jpg

امروز صفحه‌آرایی كتاب فتوژورنالیسم (جلد اول) را برای انتشار تحویل ناشر دادم. كتاب بیش از 400 صفحه دارد و در قطع رحلی A4 با كاغذ گلاسه و چهار رنگ
به وسیلة دفتر مطالعات و توسعة رسانه‌ها چاپ خواهد شد. با وسواسی كه در این دو سال در ترجمه و تدوین گرفتارش بودم امیدوارم چاپ كتاب مطلوب از كار در بیاید. این كتاب ترجمه‌ای است از
  PHOTOJOURNALISM: The Professionals’ Approach  
(آخرین ویراست، چاپ 2008 ) البته با افزوده‌ها.

*وام از عنوان شعری از فروغ
سلام. علیرضا نیك‌نژاد هنگامی كه سایت «عكاسی» را راه انداخت، لطف كرد و پیشنهاد داد كه من هم وبلاگ داشته باشم. اما ترسیدم! و گفتم نه. علت ترسم گرفتاری‌های زیاد بود [و هست] و نداشتن وقت كافی برای به روز كردن مطالب. هر چند كه وبلاگ مثل یادداشت‌های شخصی است اما به هر حال بیننده و خواننده دارد. وقتی وبلاگ به روز نشود انگار با كسی قرار بگذاری و سر قرار نیایی یا دیر بیایی. بی‌توجهی به وعده، بی‌احترامی به دیگران است، هر چند وعده مشخصی نگذاشته باشی.
این بار به امر مجدد علیرضا نیك‌نژاد گردن نهادم. سپاسگزارم از لطفش. امیدوارم در به روز كردن وبلاگ در نمانم. جای ترمز و كلاچ و دنده را خوب نمی‌دانم. تازه تصدیقم! مرا چه به تكنولوژی‌های نوین!امیدوارم به قول اصحاب وبلاگ «دل نوشته‌های» من «دل‌آزار» از كار در نیاید. به هر حال اگر چنین شد به سراغم نیایید تا تنبیه شوم و بفهمم دنیا دست كیست!
صفحه 52 از 52
صفحه قبلی |<< << < ... 51  [52]