جلد دوم کتاب فتوژورنالیسم امروز تحویل ناشر: دفتر مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها شد. کتاب 376 صفحه و 9 فصل دارد، بدین ترتیب: ابزار کار / فلاش / مالتی مدیا / ویدیو / ترکیب بندی / تاریکخانه دیجیتال / عکاسان جهان / ورلد پرس فتو / جایزة پولیتزر/ واژه نامه و نمایه هم در آخر کتاب آمده است. قرار بود فصلی با عنوان تاریخچه فتوژورنالیسم در ایران به کتاب افزوده شود که پیشنهاد شده است که جلد سومی تهیه شود و کلا به این موضوع پرداخته شود. باید اول به شناسنامه‌ام مراجعه کنم تا تصمیم بگیرم!

گفت و گوی سارا زند وکیلی را با سایت عکاسی خواندم. اولا من یک سلام و یک پوزش بدهکار سارا هستم. گویا در مراسم گشایش جشنواره فیروزه تبریز و در میان آن همه شلوغی او به من سلام کرده بود و من متوجه نشده بودم. (دوستی بعدا به این نکته اشاره کرد.) در مصاحبه او، امید موج می‌زند و با وجود پرسش‌های مصاحبه کننده از شور و امید کناره نمی‌گیرد. برایش آرزوی موفقیت دارم.

لئون گاست کارگردان، فیلمی مستند و 87 دقیقه‌ای از زندگی ران گاله‌لا عکاس پاپاراتزو ساخته است (2010)، که بحث روز در محافل هنری امریکاست. عنوان پاپاراتزی (جمع پاپاراتزو) را فدریکو فلینی کارگردان معروف نخستین بار در فیلم «زندگی شیرین» به کار گرفت. پاپاراتزو در زبان ایتالیایی به حشره‌ای سمج شبیه به پشه گفته می‌شود.

ران گاله‌لا سال‌ها بسیاری از هنرمندان سینما و اشخاص سرشناس از جمله ژاکلین اوناسیس کندی را کلافه کرده بود. مارلون براندو یک بار به خاطر سماجت‌های گاله‌لا با مشتی چانه او را شکست و او بعد از آن با کلاه ایمنی سراغ براندو می‌رفت.

فیلم مستند لئون گاست، «دوربینشو خرد کن» نام دارد. برای اطلاعات بیشتر در باره عکاسان پاپاراتزی و ماجرای گاله‌لا و ژاکلین کندی به صفحه‌های 327-329 کتاب «فتوژورنالسم» جلد یکم مراجعه کنید. جواد منتظری هم سال گذشته در وبلاگش به ماجرای براندو و گاله‌لا اشاره کرده بود.

مطلبی با عنوان همه یک گوهریم را چندی پیش منتشر کردم. افشین شاهرودی در این مورد توضیحی را فرستاده است که می‌خوانید. از بابت اشتباهم پوزش می‌خواهم. این هم مطلب افشین

سلام. من وبلاگت را خواندم. من هرگز با حضور بازیگران سینما در عرصه عکاسی مخالف نبوده ام و بارها هم گفته‌ام که همه حق دارند عکاسی کنند ولی با این مخالفم که عده ای بیایند و از اسم و رسمشان در سینما استفاده کرده و نوعی سطحی نگری عوامانه را در عکاسی اشاعه دهند. من نمی دانم که از کجا به این برداشت رسیده بودی که من با عکاسی کردن بازیگران سینما مخالفم؟ مگر کسی می تواند جلوی شعر گفتن من و یا ترجمه کردن تو را بگیرد؟ همه حق دارند عکاسی کنند ولی نباید گنجشک را رنگ کنند و به جای قناری به ما بفروشند. برای اطلاع از نظر من ذر این مورد مطلبی را که نوشته بودم و در تاریخ 18 دی ماه روی سایت ایسنا منتشر شد به پیوست تقدیم می کنم.افشین شاهرودی

دنیس استاک عکاس نامداران موسیقی جاز در سن 81 سالگی در گذشت. در باره دنیس استاک مطلبی با ترجمه حمیدرضا کرمی در نشریه شماره 22 حرفه: هنرمند چاپ شده است و روی جلد هم یکی از عکس‌های معروف او از جیمز دین است. «خیابان جاز» یکی از کتاب‌های اوست که در سال 1960 به چاپ رسید. به عقیدة برخی، عکس‌های او در معروفیت و اسطوره شدن جیمز دین نقش مهمی داشت.

.

سه شنبه گذشته چشمم به دیدن کتاب پیمان هوشمندزاده و عکس‌های خوبش روشن شد و امروز صبح خبر تلخ درگذشت مادرش را در سایت عکاسی خواندم. به پیمان عزیز، شادی و خانواده محترمشان  تسلیت می‌گویم و برایشان بردباری آرزو می‌کنم. (عکس از عرفان دادخواه به نقل از وبلاگش)  

درگذشت نابهنگام بهمن جلالی، عکاس سرشناس و آموزگار پر تلاش را به سرکار خانم رعنا جوادی، بازماندگان، و جامعه عکاسی کشور به ویژه یاران و شاگردان آن زنده یاد تسلیت می‌گویم.  

آرزو می‌کنم سال 2010 میلادی برای هموطنان عزیز مسیحی سالی پربرکت و سال نیل به خواسته‌هاشان باشد.